Ασερόλα

Ασερόλα

 

Λατινική ονομασίαMalpighia glabra

 

Οικογένεια: Malpighiaceae

Καταγωγή: Μεξικό

 

Ιδανικό φυτό για...

Μπορεί να φυτευτεί σε παραθαλάσσιες περιοχές. Εκτός από καρποδοτικό φυτό χρησιμοποιείται και ως καλλωπιστικό για συνθέσεις κήπων και μπορντούρες.  

 

Περιγραφή

Η ασερόλα είναι τροπικός, πολυετής αειθαλής θάμνος. Ο κορμός της φέρει πολλές διακλαδώσεις και μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 4 μέτρα. Τα φύλλα είναι μικρά, ανοιχτού πράσινου χρώματος και φυτρώνουν κατ'εναλλαγή πάνω στα κλαδιά. Τα άνθη φυτρώνουν σε ταξιανθίες των 3 – 5 ανθέων η μια μετά από περιόδους υψηλών βροχοπτώσεων και κρύου. Είναι μικρά, ροζ και μπορεί να φέρουν λεπτούς κόκκινους κροσσούς. Ο καρπός αναπτύσσεται και ωριμάζει αρκετά γρήγορα. Μοιάζει πολύ με το κεράσι αλλά κάποιες φορές δεν έχει κουκούτσι.

 

Θέση

Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις. Η ασερόλα δεν είναι ανθεκτική σε ζημιές που προκαλούνται από δυνατούς ανέμους.

 

Θερμοκρασία

Ανέχεται σε μεγάλο εύρος θερμοκρασιών (5 – 34°C). Αν βρίσκεται σε λήθαργο (δηλαδή δεν έχει άνθη) μπορεί να επιβιώσει σε θερμοκρασίες έως και – 2°C.

 

Έδαφος

Μπορεί να ευδοκιμήσει σε οποιοδήποτε τύπο εδάφους αρκεί η στράγγιση να είναι πολύ καλή. Ιδανικά είναι τα βαθιά γόνιμα εδάφη με ελαφρώς όξινο pH (5,5 – 7).

 

Πότισμα

Τα νεαρά φυτά χρειάζονται συχνό πότισμα. Φυτά άνω των 3 ετών είναι ανθεκτικά στην ξηρασία, ωστόσο πρέπει να ποτίζονται συχνά το Καλοκαίρι γιατί η έλλειψη υγρασίας μπορεί να τα προκαλέσει να γίνουν φυλλοβόλα. Μπορούμε να εφαρμόσουμε εδαφοκάλυψη με άχυρο ή φλοιό δέντρου για διατήρηση της εδαφικής υγρασίας το Καλοκαίρι. Το υλικό κάλυψης δεν θα πρέπει να αγγίζει τη βάση του κορμού.

 

Άνθηση

Ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν ή άνθηση μπορεί να διαρκεί όλο το χρόνο. Ευνοείται από ζεστό καιρό.

 

Συγκομιδή

Η συγκομιδή γίνεται περίπου έναν μήνα μετά το σχηματισμό του πράσινου καρπού. Γίνεται αναγκαστικά σε πολλά χέρια καθώς οι καρποί δεν ωριμάζουν ταυτόχρονα. Ο καρπός πρέπει να καταναλώνεται σχετικά άμεσα γιατί χάνει γρήγορα τη γεύση και την διατροφική του αξία μετά τη συγκομιδή.

 

Επικονίαση

Η ασερόλα δεν είναι αυτογόνιμη , δηλαδή παρόλο που φέρει αρσενικούς και θηλυκούς γαμέτες στα άνθη της χρειάζεται άλλο ένα δέντρο για να επιτευχθεί η παραγωγή καρπών. Τελευταία στη βιβλιογραφία αναγράφονται και αυτογόνιμες ποικιλίες, ωστόσο η ποιότητα του καρπού είναι μειωμένη.

 

Κλάδεμα

Το κλάδεμα δεν είναι αναγκαίο. Γίνεται κυρίως το Φθινόπωρο μετά την συγκομιδή της φθινοπωρινής καρποφορίας για διατήρηση του σχήματος της κόμης. Ξερά και άρρωστα κλαδιά μπορούν να αφαιρεθούν και εκτός της περιόδου κλαδέματος.

 

Λίπανση

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε έτοιμο λίπασμα για εσπεριδοειδή κατά τις περιόδους που παρατηρούμε έντονη βλαστική ανάπτυξη.

 

Πολλαπλασιασμός

Η ασερόλα μπορεί να πολλαπλασιαστεί με σπόρο και μοσχεύματα. Δυστυχώς ο σπόρος έχει πολύ χαμηλό ποσοστό βλαστικότητας, αργεί να βλαστήσει (μπορεί να χρειαστεί 6 μήνες έως έναν χρόνο για να βλαστήσει σε ιδανικές συνθήκες) και το φυτό που προκύπτει έχει μεγάλη πιθανότητα να μην είναι καθόλου όμοιο με το μητρικό. Ο πιο εύκολος τρόπος αναπαραγωγής λοιπόν είναι με μοσχεύματα που παίρνουμε την Άνοιξη ή το Καλοκαίρι (ανάλογα με το πότε έχουμε έντονη νέα βλάστηση). Τα μοσχεύματα μπορούν να φυτευτούν κατευθείαν αλλά και αυτά μεγαλώνουν αργά.

 

Εχθροί και ασθένειες

Οι πιο επικίνδυνοι εχθροί είναι:

  • Οι αφίδες, ο αλευρώδης και τα κοκκοειδή, που προσβάλουν τα φύλλα
  • Τα σκουλήκια των φρούτων, οι σφήκες και τα πουλιά που τρέφονται με τους καρπούς.
  • Σε αμμώδη εδάφη ίσως παρουσιαστούν προβλήματα με νηματώδεις στις ρίζες.

Αντίστοιχα οι πιο αναμενόμενες ασθένειες της ασερόλα είναι:

  • Η μονίλια (Monilia laxa) που προσβάλλει τους ώριμους καρπούς
  • Οι νηματώδεις που δημιουργούν κόμβους στις ρίζες
  • Οι μύκητες της τάξης των Erysiphales που δημιουργούν λευκές κηλίδες στα φύλλα και τα ξεραίνουν.

Οι ορθολογικές καλλιεργητικές τεχνικές και η προληπτική χρήση σκευασμάτων αποτελούν την καλύτερη αντιμετώπιση. Σε περίπτωση προσβολής του υπέργειου μέρους του φυτού αφαιρούμε τα άρρωστα μέρη.

 

Διατροφικά οφέλη

Ο καρπός της ασερόλας έχει ην υψηλότερη περιεκτικότητα σε φυσική βιταμίνη C ανά γραμμάριο καρπού. Είναι επίσης πλούσιος σε καροτινοειδή και βιοφλαβονοειδή που παρέχουν σημαντική θρεπτική αξία και έχουν αντιοξειδωτική δράση. Εκχυλίσματα του καρπού χρησιμοποιούνται σε συμπληρώματα διατροφής. Δεν έχει οριστεί συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη, ωστόσο πρέπει να θυμόμαστε ότι τα συμπληρώματα διατροφής δεν υποκαθιστούν την ισορροπημένη διατροφή ή την ιατρική συμβουλή/γνωμάτευση και δεν είναι φάρμακα.

Προσοχή! Να αποφεύγεται η λήψη της ασερόλας από ασθενείς με αιμοχρωμάτωση και νεφρική νόσο, καθώς και σε αυξημένες τιμές ουρικού οξέος. Να μην λαμβάνεται παράλληλα με αντιπηκτικά. Η λήψη συμπληρώματος με ασερόλα κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό ενδείκνυται μόνο με ιατρική παρακολούθηση.

 

Ιδανικό φυτό για...

Μπορεί να φυτευτεί σε παραθαλάσσιες περιοχές. Εκτός από καρποδοτικό φυτό χρησιμοποιείται και ως καλλωπιστικό για συνθέσεις κήπων και μπορντούρες.  

 

Περιγραφή

Η ασερόλα είναι τροπικός, πολυετής αειθαλής θάμνος. Ο κορμός της φέρει πολλές διακλαδώσεις και μπορεί να φτάσει σε ύψος τα 4 μέτρα. Τα φύλλα είναι μικρά, ανοιχτού πράσινου χρώματος και φυτρώνουν κατ'εναλλαγή πάνω στα κλαδιά. Τα άνθη φυτρώνουν σε ταξιανθίες των 3 – 5 ανθέων η μια μετά από περιόδους υψηλών βροχοπτώσεων και κρύου. Είναι μικρά, ροζ και μπορεί να φέρουν λεπτούς κόκκινους κροσσούς. Ο καρπός αναπτύσσεται και ωριμάζει αρκετά γρήγορα. Μοιάζει πολύ με το κεράσι αλλά κάποιες φορές δεν έχει κουκούτσι.

 

Θέση

Προτιμά ηλιόλουστες θέσεις. Η ασερόλα δεν είναι ανθεκτική σε ζημιές που προκαλούνται από δυνατούς ανέμους.

 

Θερμοκρασία

Ανέχεται σε μεγάλο εύρος θερμοκρασιών (5 – 34°C). Αν βρίσκεται σε λήθαργο (δηλαδή δεν έχει άνθη) μπορεί να επιβιώσει σε θερμοκρασίες έως και – 2°C.

 

Έδαφος

Μπορεί να ευδοκιμήσει σε οποιοδήποτε τύπο εδάφους αρκεί η στράγγιση να είναι πολύ καλή. Ιδανικά είναι τα βαθιά γόνιμα εδάφη με ελαφρώς όξινο pH (5,5 – 7).

 

Πότισμα

Τα νεαρά φυτά χρειάζονται συχνό πότισμα. Φυτά άνω των 3 ετών είναι ανθεκτικά στην ξηρασία, ωστόσο πρέπει να ποτίζονται συχνά το Καλοκαίρι γιατί η έλλειψη υγρασίας μπορεί να τα προκαλέσει να γίνουν φυλλοβόλα. Μπορούμε να εφαρμόσουμε εδαφοκάλυψη με άχυρο ή φλοιό δέντρου για διατήρηση της εδαφικής υγρασίας το Καλοκαίρι. Το υλικό κάλυψης δεν θα πρέπει να αγγίζει τη βάση του κορμού.

 

Άνθηση

Ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν ή άνθηση μπορεί να διαρκεί όλο το χρόνο. Ευνοείται από ζεστό καιρό.

 

Συγκομιδή

Η συγκομιδή γίνεται περίπου έναν μήνα μετά το σχηματισμό του πράσινου καρπού. Γίνεται αναγκαστικά σε πολλά χέρια καθώς οι καρποί δεν ωριμάζουν ταυτόχρονα. Ο καρπός πρέπει να καταναλώνεται σχετικά άμεσα γιατί χάνει γρήγορα τη γεύση και την διατροφική του αξία μετά τη συγκομιδή.

 

Επικονίαση

Η ασερόλα δεν είναι αυτογόνιμη , δηλαδή παρόλο που φέρει αρσενικούς και θηλυκούς γαμέτες στα άνθη της χρειάζεται άλλο ένα δέντρο για να επιτευχθεί η παραγωγή καρπών. Τελευταία στη βιβλιογραφία αναγράφονται και αυτογόνιμες ποικιλίες, ωστόσο η ποιότητα του καρπού είναι μειωμένη.

 

Κλάδεμα

Το κλάδεμα δεν είναι αναγκαίο. Γίνεται κυρίως το Φθινόπωρο μετά την συγκομιδή της φθινοπωρινής καρποφορίας για διατήρηση του σχήματος της κόμης. Ξερά και άρρωστα κλαδιά μπορούν να αφαιρεθούν και εκτός της περιόδου κλαδέματος.

 

Λίπανση

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε έτοιμο λίπασμα για εσπεριδοειδή κατά τις περιόδους που παρατηρούμε έντονη βλαστική ανάπτυξη.

 

Πολλαπλασιασμός

Η ασερόλα μπορεί να πολλαπλασιαστεί με σπόρο και μοσχεύματα. Δυστυχώς ο σπόρος έχει πολύ χαμηλό ποσοστό βλαστικότητας, αργεί να βλαστήσει (μπορεί να χρειαστεί 6 μήνες έως έναν χρόνο για να βλαστήσει σε ιδανικές συνθήκες) και το φυτό που προκύπτει έχει μεγάλη πιθανότητα να μην είναι καθόλου όμοιο με το μητρικό. Ο πιο εύκολος τρόπος αναπαραγωγής λοιπόν είναι με μοσχεύματα που παίρνουμε την Άνοιξη ή το Καλοκαίρι (ανάλογα με το πότε έχουμε έντονη νέα βλάστηση). Τα μοσχεύματα μπορούν να φυτευτούν κατευθείαν αλλά και αυτά μεγαλώνουν αργά.

 

Εχθροί και ασθένειες

Οι πιο επικίνδυνοι εχθροί είναι:

  • Οι αφίδες, ο αλευρώδης και τα κοκκοειδή, που προσβάλουν τα φύλλα
  • Τα σκουλήκια των φρούτων, οι σφήκες και τα πουλιά που τρέφονται με τους καρπούς.
  • Σε αμμώδη εδάφη ίσως παρουσιαστούν προβλήματα με νηματώδεις στις ρίζες.

Αντίστοιχα οι πιο αναμενόμενες ασθένειες της ασερόλα είναι:

  • Η μονίλια (Monilia laxa) που προσβάλλει τους ώριμους καρπούς
  • Οι νηματώδεις που δημιουργούν κόμβους στις ρίζες
  • Οι μύκητες της τάξης των Erysiphales που δημιουργούν λευκές κηλίδες στα φύλλα και τα ξεραίνουν.

Οι ορθολογικές καλλιεργητικές τεχνικές και η προληπτική χρήση σκευασμάτων αποτελούν την καλύτερη αντιμετώπιση. Σε περίπτωση προσβολής του υπέργειου μέρους του φυτού αφαιρούμε τα άρρωστα μέρη.

 

Διατροφικά οφέλη

Ο καρπός της ασερόλας έχει ην υψηλότερη περιεκτικότητα σε φυσική βιταμίνη C ανά γραμμάριο καρπού. Είναι επίσης πλούσιος σε καροτινοειδή και βιοφλαβονοειδή που παρέχουν σημαντική θρεπτική αξία και έχουν αντιοξειδωτική δράση. Εκχυλίσματα του καρπού χρησιμοποιούνται σε συμπληρώματα διατροφής. Δεν έχει οριστεί συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη, ωστόσο πρέπει να θυμόμαστε ότι τα συμπληρώματα διατροφής δεν υποκαθιστούν την ισορροπημένη διατροφή ή την ιατρική συμβουλή/γνωμάτευση και δεν είναι φάρμακα.

Προσοχή! Να αποφεύγεται η λήψη της ασερόλας από ασθενείς με αιμοχρωμάτωση και νεφρική νόσο, καθώς και σε αυξημένες τιμές ουρικού οξέος. Να μην λαμβάνεται παράλληλα με αντιπηκτικά. Η λήψη συμπληρώματος με ασερόλα κατά την εγκυμοσύνη και το θηλασμό ενδείκνυται μόνο με ιατρική παρακολούθηση.

 



Δείτε περισσότερα

Κέρρια

Όμορφη κίτρινη άνθηση!

Πολλαπλασιασμός της Σανσιβέριας από τα φύλλα της.

Απευθείας πολλαπλασιασμός από τα φύλλα της!