Βερβένα

Βερβένα

Κοινή ονομασία : Βερβένα, Τεμάρι , Argentinian vervain, Purple top.

Λατινική ονομασία : Verbena bonariensis.

Οικογένεια : Verbenaceae.

Καταγωγή: Ιθαγενές της Νότιας Αμερικής αλλά αναπτύσσεται και στην Αυστραλία και ανατολική Αφρική.

 

Περιγραφή:

Είναι πολυετής πόα. Οι βλαστοί είναι αρκετά λεπτοί, τετράγωνοι και έντονα διακλαδισμένοι. Οι διακλαδώσεις του βλαστού είναι αραιά κατανεμημένες στο φυτό. Τα φύλλα είναι σκουροπράσινα, μακρόστενα , οδοντωτά και βρίσκονται κυρίως στη βάση του φυτού. Τα φύλλα και οι βλαστοί είναι αρκετά σκληρά και καθιστούν την βερβένα ανθεκτική σε ζημιές από ζώα.

 

Ιδανικό φυτό για..:

Στον κήπο μπορεί να φυτευτεί πίσω από φυτικούς φράκτες για διακόσμηση. Μπορεί επίσης να φυτευτεί σε συστάδες με άλλα φυτά  για να δώσει χρώμα στον κήπο. Μπορούμε να εκμεταλλευτούμε το εύκολο πλάγιασμα της και να δημιουργήσουμε μια κρεμοκλαδή πανδαισία χρωμάτων στο μπαλκόνι μας. Τα άνθη δεν μαραίνονται γρήγορα μετά το κόψιμο, οπότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνθέσεις.

 

Άνθηση:

Τα άνθη είναι μικρά, πολύχρωμα και βγαίνουν σε πυκνές συστάδες στην κορυφή του στελέχους όλο το Καλοκαίρι και το Φθινόπωρο. Παρόλο που δεν μυρίζουν προσελκύουν επικονιαστές, όπως τις μέλισσες και τις πεταλούδες. Άλλες ποικιλίες μπορεί να φέρουν διαφορετικά χρώματα όπως κόκκινο ,λευκό , κίτρινο ,μπλε και ροζ. Στο εμπόριο υπάρχουν και δίχρωμες ποικιλίες.

 

Θέση:

Προτιμά ηλιόλουστες ζεστές τοποθεσίες. Η τοποθέτηση του σε ημισκιά επηρεάζει την ανάπτυξη του και δεν αποκτά μεγάλο ύψος. Αποφεύγονται οι θέσεις στον κήπο που είναι εκτεθειμένες σε συχνούς δυνατούς ανέμους, καθώς προκαλούν πλάγιασμα του φυτού.

 

Θερμοκρασία:

Ως ιθαγενές φυτό της Νότιας Αμερικής δεν αρέσκεται σε χαμηλές θερμοκρασίες.

 

Χώμα:

Πρέπει να φυτεύεται σε έδαφος με καλή στράγγιση. Γενικά είναι ανεκτικό σε διάφορους τύπους εδαφών.

 

Πότισμα:

Δεν χρειάζεται συχνό πότισμα. Είναι ανθεκτικό στην ξηρασία, αλλά το καλοκαίρι θέλει πιο συχνό πότισμα για να διατηρείται η απόδοση των ανθέων (ειδικά αν είναι σε γλάστρα).

 

Λίπανση:

Χρειάζεται βασική λίπανση την Άνοιξη. Αντιδρά θετικά στην προσθήκη κομπόστ ή κοπριάς μαζί με το λίπασμα.

 

Κλάδεμα:

Την Άνοιξη όταν φυτρώνει η νέα βλάστηση αφαιρούμε τα παλιά και ξεραμένα στελέχη. Αν δεν θέλουμε να φυτρώσουν νέα φυτά κόβουμε τα άνθη το Φθινόπωρο.

 

Πολλαπλασιασμός:

Γίνεται με σπόρο, ο οποίος σχηματίζεται στο τέλος του Φθινοπώρου και βλασταίνει την Άνοιξη. Η βλάστηση είναι αργή αλλά τα νέα φυτά σύντομα φτάνουν στο ίδιο ύψος με το μητρικό.

 

Εχθροί & Ασθένειες:

Σε ορισμένες περιοχές μπορεί να ευνοείται η προσβολή από την ερυσίφη. Συνίσταται η αφαίρεση των φύλλων που παρουσιάζουν λευκή σκόνη. Το ίδιο πρέπει να γίνεται αν παρατηρηθούν σκουρόχρωμες κηλίδες στα φύλλα. Άλλη πιθανή προσβολή αποτελούν οι αφίδες ,οι οποίες αντιμετωπίζονται με ψεκασμό του φυτού με 1:1 διάλυμα πράσινου σαπουνιού.

 

Τιρ-άκος:

Η ονομασία του είδους (bonariensis) προέρχεται ετυμολογικά από το Μπουένος Άιρες, της πρωτεύουσας της Αργετινής

 

Περιγραφή:

Είναι πολυετής πόα. Οι βλαστοί είναι αρκετά λεπτοί, τετράγωνοι και έντονα διακλαδισμένοι. Οι διακλαδώσεις του βλαστού είναι αραιά κατανεμημένες στο φυτό. Τα φύλλα είναι σκουροπράσινα, μακρόστενα , οδοντωτά και βρίσκονται κυρίως στη βάση του φυτού. Τα φύλλα και οι βλαστοί είναι αρκετά σκληρά και καθιστούν την βερβένα ανθεκτική σε ζημιές από ζώα.

 

Ιδανικό φυτό για..:

Στον κήπο μπορεί να φυτευτεί πίσω από φυτικούς φράκτες για διακόσμηση. Μπορεί επίσης να φυτευτεί σε συστάδες με άλλα φυτά  για να δώσει χρώμα στον κήπο. Μπορούμε να εκμεταλλευτούμε το εύκολο πλάγιασμα της και να δημιουργήσουμε μια κρεμοκλαδή πανδαισία χρωμάτων στο μπαλκόνι μας. Τα άνθη δεν μαραίνονται γρήγορα μετά το κόψιμο, οπότε μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε συνθέσεις.

 

Άνθηση:

Τα άνθη είναι μικρά, πολύχρωμα και βγαίνουν σε πυκνές συστάδες στην κορυφή του στελέχους όλο το Καλοκαίρι και το Φθινόπωρο. Παρόλο που δεν μυρίζουν προσελκύουν επικονιαστές, όπως τις μέλισσες και τις πεταλούδες. Άλλες ποικιλίες μπορεί να φέρουν διαφορετικά χρώματα όπως κόκκινο ,λευκό , κίτρινο ,μπλε και ροζ. Στο εμπόριο υπάρχουν και δίχρωμες ποικιλίες.

 

Θέση:

Προτιμά ηλιόλουστες ζεστές τοποθεσίες. Η τοποθέτηση του σε ημισκιά επηρεάζει την ανάπτυξη του και δεν αποκτά μεγάλο ύψος. Αποφεύγονται οι θέσεις στον κήπο που είναι εκτεθειμένες σε συχνούς δυνατούς ανέμους, καθώς προκαλούν πλάγιασμα του φυτού.

 

Θερμοκρασία:

Ως ιθαγενές φυτό της Νότιας Αμερικής δεν αρέσκεται σε χαμηλές θερμοκρασίες.

 

Χώμα:

Πρέπει να φυτεύεται σε έδαφος με καλή στράγγιση. Γενικά είναι ανεκτικό σε διάφορους τύπους εδαφών.

 

Πότισμα:

Δεν χρειάζεται συχνό πότισμα. Είναι ανθεκτικό στην ξηρασία, αλλά το καλοκαίρι θέλει πιο συχνό πότισμα για να διατηρείται η απόδοση των ανθέων (ειδικά αν είναι σε γλάστρα).

 

Λίπανση:

Χρειάζεται βασική λίπανση την Άνοιξη. Αντιδρά θετικά στην προσθήκη κομπόστ ή κοπριάς μαζί με το λίπασμα.

 

Κλάδεμα:

Την Άνοιξη όταν φυτρώνει η νέα βλάστηση αφαιρούμε τα παλιά και ξεραμένα στελέχη. Αν δεν θέλουμε να φυτρώσουν νέα φυτά κόβουμε τα άνθη το Φθινόπωρο.

 

Πολλαπλασιασμός:

Γίνεται με σπόρο, ο οποίος σχηματίζεται στο τέλος του Φθινοπώρου και βλασταίνει την Άνοιξη. Η βλάστηση είναι αργή αλλά τα νέα φυτά σύντομα φτάνουν στο ίδιο ύψος με το μητρικό.

 

Εχθροί & Ασθένειες:

Σε ορισμένες περιοχές μπορεί να ευνοείται η προσβολή από την ερυσίφη. Συνίσταται η αφαίρεση των φύλλων που παρουσιάζουν λευκή σκόνη. Το ίδιο πρέπει να γίνεται αν παρατηρηθούν σκουρόχρωμες κηλίδες στα φύλλα. Άλλη πιθανή προσβολή αποτελούν οι αφίδες ,οι οποίες αντιμετωπίζονται με ψεκασμό του φυτού με 1:1 διάλυμα πράσινου σαπουνιού.

 

Τιρ-άκος:

Η ονομασία του είδους (bonariensis) προέρχεται ετυμολογικά από το Μπουένος Άιρες, της πρωτεύουσας της Αργετινής

 



Δείτε περισσότερα

Τσίκας

Μοιάζει με μικρο φοίνικα.

Φωτίνια

Η Φωτίνια είναι γνωστή για την υπέροχη διχρωμία των φύλλων της.