Μολίνια

Μολίνια

 

Λατινική ονομασία:  Molinia caerulea

Οικογένεια: Poaceae

Καταγωγή:  Συναντάτε σε Ευρώπη, Ασία και Βόρεια Αφρική.

Πηγή φωτογραφίας :https://www.egardengo.com

Περιγραφή:

Η μολίνια είναι  ένα ανθεκτικό αγρωστώδες φυτό αργής ανάπτυξης που καλλιεργείται για καλλωπιστικούς σκοπούς. Είναι πολυετές και φυλλοβόλο. Το ύψος φτάνει τα 1,5 με 2,5 μέτρα και απλώνεται σε περιοχή  60 με 120 εκατοστά. Σχηματίζει πυκνό φύλλωμα από ευθυτενή στελέχη και μικρά, λεπτά φύλλα. Το φύλλωμα του έχει χρώμα ανοιχτό πράσινο που στην πορεία του καλοκαιριού μετατρέπεται σε καφετί-μώβ και τελικά σε χρυσό.  Τα άνθη του εμφανίζονται ψηλά στα στελέχη του σχηματίζοντας ταξιανθίες φόβης και έχουν την εμφάνιση καφετί τούφας. Έχουν χρώμα μωβ-καφετί και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως δρεπτά.

Ποικιλίες:

 Χωρίζεται σε 2 μεγάλες κατηγορίες που προέρχονται από τα υποείδη Molinia caerulea subsp. Caerulea  και  Molinia caerulea subsp. Arundinacea. Και τα δύο υποείδη έχουν πολυάριθμες ποικιλίες με διάφορα χαρακτηριστικά.

Άνθηση:

Από τον Αύγουστο έως και τον Οκτώβριο.

Θέση:

Αναπτύσσεται σε ηλιόλουστες θέσεις ή σε ημισκιά. Αντέχει την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Θερμοκρασία:

Είναι εξαιρετικά ανθεκτική στις χαμηλές θερμοκρασίες , επιβιώνοντας σε θερμοκρασίες κάτω των -20°C. Οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι μειώνουν την ανθοφορία της.

Χώμα:

Προτιμά τα μέτριας γονιμότητας, υγρά, όμως με καλή αποστράγγιση εδάφη. Αναπτύσσεται καλύτερα σε όξινο pH, αλλά μπορεί να ανεχτεί και ουδέτερες τιμές. Είναι φυτό ακατάλληλο για φύτευση σε αλκαλικά εδάφη.

Πότισμα:

Εφόσον εγκατασταθεί κανονικά στην περιοχή φύτευσης αποκτά σχετική ανθεκτικότητα σε περιόδους ξηρασίας. Γενικά ποτίζουμε τακτικά αλλά με μικρές ποσότητες νερού και φροντίζοντας το έδαφος να στεγνώνει μεταξύ των ποτισμάτων. Μετά πρώτα 2 χρόνια από την φύτευση της μπορούμε να ποτίζουμε σπανιότερα, αλλά με μεγαλύτερες ποσότητες νερού, καθώς δεν χρειάζεται συνεχή υγρασία. Είναι ανθεκτική στην υψηλή εδαφική υγρασία, εφόσον το έδαφος έχει καλή αποστράγγιση.

Κλάδεμα:

Κλαδεύουμε το φυτό μέχρι το έδαφος, στις αρχές της Άνοιξης πριν εμφανιστεί το νέο φύλλωμα.

Λίπανση:

Δεν έχει ανάγκη από λίπανση.

Πολλαπλασιασμός:

Γίνεται την Άνοιξη με σπόρο ή διαίρεση. Η σπορά γίνεται σε μικρές γλάστρες που διατηρούνται σε θερμές και υγρές συνθήκες, παρόμοιες με αυτές ενός θερμοκηπίου.

Εχθροί και ασθένειες:

Δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα με εχθρούς και ασθένειες.

Tip-άκος:

Η ονομασία της είναι προς τιμήν του Juan Ignacio Molina, ιστορικού από την Χιλή που ασχολήθηκε με την πολιτική και φυσική ιστορία της χώρας.

Περιγραφή:

Η μολίνια είναι  ένα ανθεκτικό αγρωστώδες φυτό αργής ανάπτυξης που καλλιεργείται για καλλωπιστικούς σκοπούς. Είναι πολυετές και φυλλοβόλο. Το ύψος φτάνει τα 1,5 με 2,5 μέτρα και απλώνεται σε περιοχή  60 με 120 εκατοστά. Σχηματίζει πυκνό φύλλωμα από ευθυτενή στελέχη και μικρά, λεπτά φύλλα. Το φύλλωμα του έχει χρώμα ανοιχτό πράσινο που στην πορεία του καλοκαιριού μετατρέπεται σε καφετί-μώβ και τελικά σε χρυσό.  Τα άνθη του εμφανίζονται ψηλά στα στελέχη του σχηματίζοντας ταξιανθίες φόβης και έχουν την εμφάνιση καφετί τούφας. Έχουν χρώμα μωβ-καφετί και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως δρεπτά.

Ποικιλίες:

 Χωρίζεται σε 2 μεγάλες κατηγορίες που προέρχονται από τα υποείδη Molinia caerulea subsp. Caerulea  και  Molinia caerulea subsp. Arundinacea. Και τα δύο υποείδη έχουν πολυάριθμες ποικιλίες με διάφορα χαρακτηριστικά.

Άνθηση:

Από τον Αύγουστο έως και τον Οκτώβριο.

Θέση:

Αναπτύσσεται σε ηλιόλουστες θέσεις ή σε ημισκιά. Αντέχει την ατμοσφαιρική ρύπανση.

Θερμοκρασία:

Είναι εξαιρετικά ανθεκτική στις χαμηλές θερμοκρασίες , επιβιώνοντας σε θερμοκρασίες κάτω των -20°C. Οι πολύ υψηλές θερμοκρασίες το καλοκαίρι μειώνουν την ανθοφορία της.

Χώμα:

Προτιμά τα μέτριας γονιμότητας, υγρά, όμως με καλή αποστράγγιση εδάφη. Αναπτύσσεται καλύτερα σε όξινο pH, αλλά μπορεί να ανεχτεί και ουδέτερες τιμές. Είναι φυτό ακατάλληλο για φύτευση σε αλκαλικά εδάφη.

Πότισμα:

Εφόσον εγκατασταθεί κανονικά στην περιοχή φύτευσης αποκτά σχετική ανθεκτικότητα σε περιόδους ξηρασίας. Γενικά ποτίζουμε τακτικά αλλά με μικρές ποσότητες νερού και φροντίζοντας το έδαφος να στεγνώνει μεταξύ των ποτισμάτων. Μετά πρώτα 2 χρόνια από την φύτευση της μπορούμε να ποτίζουμε σπανιότερα, αλλά με μεγαλύτερες ποσότητες νερού, καθώς δεν χρειάζεται συνεχή υγρασία. Είναι ανθεκτική στην υψηλή εδαφική υγρασία, εφόσον το έδαφος έχει καλή αποστράγγιση.

Κλάδεμα:

Κλαδεύουμε το φυτό μέχρι το έδαφος, στις αρχές της Άνοιξης πριν εμφανιστεί το νέο φύλλωμα.

Λίπανση:

Δεν έχει ανάγκη από λίπανση.

Πολλαπλασιασμός:

Γίνεται την Άνοιξη με σπόρο ή διαίρεση. Η σπορά γίνεται σε μικρές γλάστρες που διατηρούνται σε θερμές και υγρές συνθήκες, παρόμοιες με αυτές ενός θερμοκηπίου.

Εχθροί και ασθένειες:

Δεν αντιμετωπίζει ιδιαίτερα προβλήματα με εχθρούς και ασθένειες.

Tip-άκος:

Η ονομασία της είναι προς τιμήν του Juan Ignacio Molina, ιστορικού από την Χιλή που ασχολήθηκε με την πολιτική και φυσική ιστορία της χώρας.



Δείτε περισσότερα

Άρωμα παλαιού καιρού.

Κισσός και ευκάλυπτος, με άρωμα από το παρελθόν. Μια μέρα στην Achaia Clauss.

Ημερολόγιο λαχανικών Σεπτεμβρίου

Σπέρνω, Φυτεύω, Συγκομίζω...